Week 2 is voorbij en ik zit inmiddels precies op de helft van mijn vier weken aan de Faber vakschool. Waar week 1 vooral in het teken stond van wennen, informatie verwerken en veel schuren, merk ik dat ik nu iets meer in het ritme begin te komen. Mijn lijf weet inmiddels wat het kan verwachten en mentaal zit ik er ook lekker in.
Ik vertel ook deze week weer in grote lijnen wat we doen. Niet elk technisch detail tot in de puntjes, maar gewoon hoe het er in de praktijk aan toegaat.
Maandag: Van plamuur naar kitten
We begonnen de dag met het nakijken van wat huiswerk en daarna gingen we weer de praktijkruimte in. Ik heb nog wat plamuur- en schuurwerk gedaan. De tijd vloog voorbij; voor we het wisten was het alweer middag.
’s Middags gingen we aan de slag met glas- en acrylkit. De docent legde duidelijk uit hoe glaskit wordt gebruikt en aangebracht. Superleuk om te doen, maar oei… dat is echt lastiger dan het eruitziet. Ik had nog nooit eerder kit aangebracht, dus ik moest eerst uitvinden hoe zo’n kitpistool werkt. Daarna was het stoeien met de hoeveelheid kit. Je wilt dat het goed in de naad wordt gedrukt en dat er voldoende materiaal zit om het later netjes te kunnen bewerken. Dat bleek nog best een uitdaging.
Voor mijn gevoel had ik er een aardig zooitje van gemaakt. Liever te veel dan te weinig dacht ik, maar het nadeel is dat je dan flink bezig bent met het verwijderen van overtollige kit. Daarna moest de kit natgespoten worden en worden bestreken met een speciaal houtje. En je kunt ook nog je vinger gebruiken om het allemaal netjes te krijgen, maar die moet je wel goed nat maken. Een glasmesje kwam ook goed van pas. Ik was langer met één raam bezig dan ik had verwacht. Er ontsnapte één keer een klein scheldwoord 😉 (hoorde niemand hoor), maar voor een eerste keer vond ik dat ik het niet onaardig had gedaan. Misschien toch maar eens kijken naar een aparte kitcursus na de vakschool, want leuk was het zeker.
Daarna gingen we verder met acrylkit en wat een wereld van verschil! Je hebt veel minder nodig, het kliedert nauwelijks en als het niet mooi zit haal je het er zo weer af met een natte spons. Het werkt sneller en netter. En voor ik het wist was het alweer tijd om op te ruimen. Dat ging als een tierelier.
Dinsdag: Besnijden met concentratie
Vandaag merkte ik dat ik wat minder energie had. Ik kwam lastig mijn bed uit en voelde me iets minder fit dan de andere dagen. Dat hoort er blijkbaar ook bij. In de ochtend heb ik weer geschuurd en “bijgevlekt”, zoals ze dat noemen. Kleine plekjes bijwerken waar het nodig is. Dat blijft een terugkerend onderdeel van het proces.
Later op de dag heb ik de kozijnen van de ramen en de deur aan de buitenkant (alles wat je aankijkt als je ze openzet) in de witte primer gezet met behulp van een ronde kwast en een bokkepootje. Dat vergde toch wel wat concentratie. Vooral het besnijden. Leuk om te doen, maar het gaat nog langzaam. Ik moet die vaste hand echt nog vinden. We werken allemaal in ons eigen tempo. Natuurlijk probeer je een beetje mee te komen met de rest, maar ik herinner mezelf eraan dat ik hier ben om te leren. En goed leren kan ik alleen in mijn eigen tempo. Ik wil niets overhaasten, want van afraffelen leer ik niets en het resultaat wordt er ook niet mooier op. Herhalen, herhalen, herhalen is key.
Donderdag: eindelijk aflakken!
Na een spannende vrije woensdag mochten we donderdag eindelijk gaan aflakken. Daar kreeg ik direct weer energie van! Met het bokkepootje op de moeilijk bereikbare plekken en met de kwast alles netjes meenemen. Het is niet zomaar “gaan met die banaan”; je moet echt kijken hoe het houtwerk loopt, waar de naden zitten en zorgen voor de juiste “kruisjes” om de verf goed te verdelen. Superleuk om te doen! De tijd vloog natuurlijk weer voorbij. Ik heb alles één laag kunnen geven. Omdat we binnen met watergedragen verf werken, droogt het snel en kon ik alvast een begin maken met de tweede laag.
Vrijdag: de helft is bereikt
Vandaag was de laatste dag van de tweede week, wat betekent dat ik nu precies op de helft van de vier weken vakschool zit. We hebben de draaiende delen (twee ramen) aangepakt. We werkten met watergedragen verf en dat is qua verwerkingstijd een wereld van verschil met synthetische verf. Het droogt razendsnel, dus je moet goed opletten. Ook hebben we het glaskit geschilderd, wat weer betekende: besnijden. Hoewel het een precies klusje is, vind ik het erg rustgevend om te doen. Het geeft veel voldoening als die lijn strak staat (voor een beginner dan, hè!). Voor het weekend hebben we weer wat huiswerk meegekregen. Het is ontzettend leuk om het hele proces te zien: van oude verf naar schuren, plamuren, gronden, nog meer schuren en uiteindelijk het aflakken.
De fysieke eerlijkheid: luisteren naar je lijf
Ik wil ook eerlijk zijn over de fysieke kant. Deze week heeft mijn onderrug zich gemeld. Tijdens het schilderen voel ik het nauwelijks, maar zodra ik na de vakschool in de auto stap voor de rit van 1,5 uur naar huis, begint het. Na vijf minuten zitten trekt de zeurende vermoeidheid in mijn rug. Het hoort er blijkbaar bij als je van een ICT-kantoorbaan overstapt naar de hele dag staan, trapje op trapje af en bukken. Komende woensdag staat de masseur gepland om de boel weer even los te maken!
Halfway there!
Vanavond heb ik wat tijd besteed aan deze blog en nu is het echt tijd voor de pootjes omhoog voor de tv. Even goed rust pakken en de batterij opladen voor de tweede helft.
Mocht je na het lezen van mijn verhalen zelf ook over zo’n overstap nadenken en heb je vragen over hoe het er in de praktijk aan toe gaat bij de Faber vakschool? Of heb je andere vragen over mijn carrièreswitch naar het schildersvak? Vraag het gerust! Onderaan vind je manieren om contact met mij op te nemen. Ik vind het hartstikke leuk om erover te vertellen en wie weet helpt het jou ook over de drempel.
