Vandaag heb ik weer wat nieuws aangepakt: iets wat ik eigenlijk al een tijdje wilde doen. Behangen! Ik had het nog nooit gedaan, maar als leerling-schilder is het wel een heel handige vaardigheid om onder de knie te krijgen. Helemaal nu ik bij een schildersbedrijf werk dat veel in de particuliere sector doet. Op de vakschool hebben we niet behangen (wat ik stiekem wel jammer vind, maar ja, wat verwacht je in 4 weken tijd), dus besloot ik het zelf maar eens te proberen.
De voorbereiding: het echte werk, niet van de Action
Voordat ik zomaar wat op de muur ging kletsen, heb ik eerst veel informatie opgezocht. Websites gelezen, Instagram-accounts en YouTube-video’s bekeken en zelfs een AI (zo’n ChatGPT-ding) om tips gevraagd. Je kunt het met behangen zo gek maken als je zelf wilt en er is prachtig gereedschap op de markt, maar als beginner heb ik het even bij de hoognodige spullen gehouden.
Ik wilde direct goed beginnen en koos voor 150 grams renovlies. Om nu meteen met drukke patronen aan de slag te gaan leek me te hoog gegrepen en zonde van het materiaal. Eerst de basis maar eens leren. Ik wilde wel met de real deal aan de gang en geen goedkoop prul halen. Misschien had ik achteraf gezien best prima met behang van de Action kunnen oefenen, maar ik had mijn zinnen al gezet op fatsoenlijk spul. Ik ben dus naar de Hornbach geknald en heb mijn karretje volgeladen: een nadenroller, een scherp mes met extra mesjes, een lijmroller, behanglijm, een behangliniaal, een spackmes (handig voor als het er straks weer af moet), microvezeldoekjes, een spatel, afdekvlies en natuurlijk de rol behang. De rest, zoals een emmer, spons, waterpas, potlood en rolmaat, had ik thuis nog wel liggen.
De perfecte (en tijdelijke) oefenmuur
Nu had ik nog een plek nodig om te oefenen. Eerst dacht ik eraan om een soort houten wand te maken, maar zo’n gigantische plank krijg ik natuurlijk nooit in de auto. En om nou meteen bij familie of vrienden te gaan aanmodderen, vond ik ook weer zo’n dingetje. De oplossing was simpeler: onze eigen slaapkamer! Die wordt binnenkort toch helemaal aangepakt door de woningbouw vanwege scheurvorming. Dat er nu even een paar banen spierwit behang op een donkere muur zitten, maakt dus he-le-maal niks uit.
Daar gaan we dan…
Ik had gelezen dat je renovlies prima vanaf de rol kunt plakken, zonder het eerst op maat te snijden. Dus dat was het plan. Ik begon braaf met het demonteren van de lichtschakelaar. Daarna de muur even stofvrij gemaakt. Kleine oneffenheden vullen heb ik overgeslagen; voor een eerste oefenronde vond ik dat een beetje overbodig.
Het behang is 75 cm breed, dus ik zette mijn eerste potloodstreepje op 72 cm, en trok met de waterpas een mooie, rechte, verticale lijn. Toen de lijm. Met een kwast deed ik de randjes bij het kozijn en de plinten, en de rest rolde ik in.
Tip voor mezelf: rol de volgende keer niet direct uit de emmer, maar gebruik een verfbak met een rooster. De lijm spetterde echt alle kanten op! Gelukkig had ik de vloer netjes afgedekt. Ik had gelezen dat je niet te zuinig moest zijn, dus ik heb de lijm er royaal op gesmeerd (al kwam ik er later achter dat sommige plekjes toch net iets beter hadden gekund).
Stoeien met de rol en botte mesjes
Tijd om het behang te plakken! Ik hield bovenaan wat extra lengte over voor het afsnijden, en probeerde het netjes langs de potloodlijn te krijgen. Dat ging best aardig, maar dat plakken vanaf de rol was echt een gevecht. Omdat ik de rol te zwaar vond om in één hand te houden, legde ik hem op de grond. Zo had ik beide handen vrij om het vlies mooi strak op de muur te krijgen. Maar ja… zodra ik meer papier nodig had en trok, rolde die hele rol natuurlijk vrolijk tegen de muur aan. Gevolg: lijm op de goede kant van het behang. Beetje jammer weer.
Met de spatel veegde ik alles netjes vanuit het midden naar buiten. Bij de lichtknop sneed ik een kruisje zodat ik vier flappen kreeg, die ik er later strak uit heb gesneden. Dat ging me eigenlijk best goed af!
Maar toen kwamen de hoekjes bij het kozijn, de vloer en het plafond. Het behang moest strak in de hoek worden gedrukt en ingesneden. Dat ging dus voor geen meter. Ik wist de handigheid er niet van, dus ik heb maar wat gedaan: een beetje insnijden en het dan weer met de spatel in de hoek proberen te proppen. Uiteindelijk kreeg ik de boven- en onderkant afgesneden. Wat ik op dat moment niet doorhad, was dat mijn mesje al lang niet meer scherp genoeg was! En geloof me, dat zie je. Het afsnijden ging daardoor best wel rafelig en niet zo netjes als ik wilde. Daar baalde ik enorm van. Ik had in de winkel ook niet echt stilgestaan bij de dikte; dat 150 grams renovlies is best stug spul. Nadat alles langs het kozijn was afgesneden en ik de boel nog eens had nagelopen met de spatel, stond het zweet me letterlijk op de rug.
Overigens heb ik de aluminium strip van de muur bovenaan niet mee behangen. Die loopt niet vlak met de muur dus ik wist even niet wat verstandig was.
Baan twee: een makkie
Voor de tweede baan besloot ik het anders te doen: ik sneed hem eerst netjes op maat. Dat bleek veel lekkerder te werken! Het voelde alsof het in één keer beter ging, al had ik daar natuurlijk ook niet meer te maken met lastige hoekjes. Nog even de naad nagerold, de overtollige lijm met een spons en doek van de muur gewassen, en toen vond ik het wel weer mooi geweest voor vandaag. Twee banen is een prima start.
Lessen voor de volgende keer:
- Een verfbak met rooster gebruiken voor de lijm.
- Een hogere trap neerzetten (ik kwam er niet helemaal lekker bij).
- Zorgen dat mijn mesje écht vlijmscherp is (blijven afbreken die puntjes!).
- Misschien toch maar een behangtafel aanschaffen?
- En zo’n lange waterpas kopen. Toch wat fijner met het trekken van die belangrijke lijn.
Voor een eerste keer ben ik er eigenlijk helemaal niet ontevreden over. Ik ken mezelf: ik wil het liefst alles in één keer heel snel en héél goed doen. Daardoor ga ik soms veel te veel overdenken. Soms moet je gewoon beginnen, doen, en dan zie je gaandeweg wel waar je tegenaan loopt. Ondanks dat het zweet me uitbrak en ik een keertje flink heb gescholden, vond ik het stiekem best leuk om te doen. Helemaal toen het er eenmaal op zat!
Dit is echt iets wat ik vaker wil (en ga) doen. Hopelijk heb ik het over een tijdje zo in de vingers dat ik het superstrak krijg en me aan een leuk patroontje of fotobehang kan wagen. Oefening baart kunst!
Oh ja, klein detail: om straks toch een goede basis te leggen heb ik me ingeschreven voor een 2-daagse cursus behangen in oktober. Zin in!
