De eerste week van mijn stage bij SW Vastgoedverbetering zit erop. Een week met veel nieuwe indrukken, leren in de praktijk en vooral: gewoon lekker aan het werk.
Ik heb bewust niet alles per dag uitgeschreven, maar meer gekeken naar hoe de week als geheel voelde en wat me is bijgebleven.
Werkzaamheden en eerste indrukken
We zijn deze week bezig geweest met een project in de omgeving van Arnhem, waar we werken aan het schilderwerk van kozijnen van een aantal woningen. Dit gebeurt in samenwerking met andere partijen, bijvoorbeeld voor het vervangen van glas. Je merkt meteen dat je onderdeel bent van een groter geheel.
De werkzaamheden bestonden voor mij vooral uit:
- afplakken
- schuren (handmatig en machinaal)
- gronden
- kleine reparaties, zoals spijkergaatjes vullen met stopverf
Woensdag was qua werk een beetje vergelijkbaar met maandag: vooral lekker in het ritme komen en meters maken.
Donderdag ben ik samen met mijn leermeester kort naar een andere klus gegaan. Daar hebben we aan de achterzijde van woningen de bovenzijde van de kozijnen geschuurd. Dit keer met een fijnere korrel, omdat het bestaande schilderwerk nog in best goede staat was. Mijn leermeester heeft daar ook al het één en ander gegrond. We hebben samen een mooi begin gemaakt en volgende week gaan we daar verder.
Vrijdag was ik weer terug op de eerste locatie, maar dit keer met een andere ervaren schilder (tevens teamleider) en zijn leerling. Mijn leermeester is op vrijdag vrij. Zij waren bezig met aflakken en ik heb me vooral beziggehouden met het voorbereidende werk aan de bovenzijde:
- afwassen
- gaten dichten met stopverf
- schuren
- afplakken
- gronden
We werken in een team van vier: twee ervaren schilders en twee leerlingen. En dat vergt ook wel wat van de leermeesters. Projecten dienen toch in een bepaald tijdsbestek afgerond te worden. Ze verzetten zelf natuurlijk ook het nodige werk én ze moeten beiden iemand begeleiden en leren. Het is leuk om meteen zo mee te draaien.
Buiten werken, de keet en de dixi
Wat ik ook echt weer merk: wat is het heerlijk om weer buiten te werken. Deze week hadden we een paar hele mooie dagen. Schaften doen we natuurlijk in de keet. Dat is ook nieuw voor mij. Ik zal dan ook rekening moeten houden met het weer en eten. Een koeltas of koelbox zal ik straks echt nodig hebben.
En natuurlijk de dixi. Dat is even wennen. Hoewel ik wel wat festivals gewend ben, is dit toch even een ander verhaal. De luxe van een kantoortoilet zit er niet meer in. En laten we eerlijk zijn: voor een vrouw is zo’n dixi op locatie toch vaak net even een grotere uitdaging dan voor de mannen. Poeh… even wennen hoor!
Het “newbie”-gevoel
Wat deze week misschien nog wel het meest opviel, is hoe vermoeiend het is om ergens nieuw te zijn. Je probeert continu informatie op te nemen, om je heen te kijken en tegelijk ook nog gewoon je werk te doen.
Dat kost energie. Klinkt misschien een beetje gek, omdat de anderen veel sneller werken en voor jouw gevoel ook harder werken, maar ergens de nieuweling zijn met beperkte kennis en kunde vreet ook echt wel energie.
Ik merk dat ik dat soms frustrerend vind. In mijn hoofd zou ik eigenlijk na één week al helemaal zelfstandig willen kunnen werken, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Ik had deze week een beetje het gevoel alsof ik achter iedereen aan hobbelde, omdat ik geen idee wist van hoe of wat. En ik weet eigenlijk ook niet of zij zich dat beseffen. Ik wil daar natuurlijk ook niet steeds over beginnen.
Misschien herkent iemand zich hier wel in die dit nu of in de toekomst leest. Als dat zo is, je bent dus niet alleen 🙂 Het zal wel veel vaker voorkomen, maar als je daar als enige nieuweling loopt dan voelt het op dat gebied een beetje eenzaam. Tijdens de vakschool was dat heel anders, want daar waren we allemaal nieuw in dit werk.
Leermomentje: “liggende delen”
Waar ik wel een beetje van baalde (van mezelf) is dat ik een paar keer vergat om alle “liggende delen” mee te gronden. Ik was een paar keer, ook vandaag, wat van die delen vergeten.
Ik wist eerlijk gezegd ook helemaal niet wat de “liggende delen” precies waren, ook al klinkt het eigenlijk best logisch. En ik wist ook niet dat je die dus altijd moet mee gronden. Of je nu beneden of boven (buiten) bezig bent. Dus vandaag was ik lekker aan het gronden, maar vergat ik weer wat dingen. Maar snel in mijn blog verwerken, dan vergeet ik het ook niet meer (hoop ik).
Praktische dingen: wat je ineens nodig hebt
Tijdens het werk kom je er ook achter wat handig is om te hebben. Deze week heb ik o.a. gekocht:
- Koelelementen voor een koelbox (die ik nog had staan) → met dit weer echt nodig
- Schoonmaakdoekjes voor mijn handen → even snel de handen wassen kan niet overal, maar wel fijn om schoon de auto in te stappen
- 2 kleinere plamuurmessen → je krijgt veel van Faber, maar in de praktijk merk je wat je mist
Ik vind het helemaal niet erg om daar zelf in te investeren, zeker omdat ik thuis ook nog dingen wil gaan doen.
Lichamelijk en mentaal
Lichamelijk gaat het tot nu toe eigenlijk best goed. Hoewel ik deze week toch wel het één en ander heb geschuurd (machinaal en met de hand) valt het echt mee in de schouders.
Waar het vooral in zit, is de vermoeidheid:
- Slecht slapen sinds de vakschool (wekker om 05:00)
- Lange dagen op de vakschool (met dagelijks 3 tot 4 uur in de auto) en veel indrukken
- En nu de nieuwe werkomgeving
Dat slechte slapen en de nieuwigheid op stage hakken er even flink in. Morgen gaat de wekker uit en hopelijk kan ik flink wat slaap inhalen.
En hoe nu verder?
Zoals ik in mijn vorige blog al schreef, ga ik de updates vanaf nu wat losser aanpakken. De eerste stageweek heeft me wel bevestigd dat het werk op de eerste plaats komt en dat het ritme flink wat energie vraagt.
Ik blijf mijn reis op “Vers in de Verf” zeker delen, maar dus vooral op de momenten dat ik iets interessants meemaak of weer een stap verder ben. Zo houd ik de balans tussen het leren van het vak in de praktijk en het delen van mijn verhaal. Dus het kan zijn dat het wekelijks blijft, maar ook dat er soms wat meer tijd tussen zit.
Eerste week: conclusie
Het was gewoon een goede eerste week. Veel geleerd, lekker gewerkt en vooral: een begin gemaakt in de praktijk. Het is wennen, het kost energie en ik ben nog lang niet waar ik wil zijn… maar dat hoort er allemaal bij.
Volgende week weer een nieuwe week, nieuwe dingen en hopelijk weer een stapje verder.
