Na mijn eerste korte week bij Van der Veen Schilders zitten week 2, 3 en 4 er inmiddels ook alweer op. Het waren afwisselende weken met veel sauswerk, werken in de warmte en ook wat nieuwe uitdagingen.
Buitenwerk en een winkelpui
In mijn tweede week heb ik eerst buiten meegeholpen met het schilderen van een zwembad en een kleine dakkapel. Daarna zijn we met z’n drieën binnen aan de slag gegaan in een ruime woning aan het bos. Samen met nog een leerling heb ik daar de plafonds en muren gesausd. Dat werken boven je hoofd was best even afzien en je voelt die beweging goed in je arm en schouder. Ik moest de slag echt even te pakken krijgen. Het was wel grappig om te zien hoe de verf op zo’n muur opdroogt. Als het nat is zie je nog precies waar je bent geweest met de roller, maar enkele uren later zag de muur er supermooi uit.
Een andere mooie klus die week was het opknappen van een winkelpui in het centrum van Doesburg, samen met mijn leermeester. Je staat dan best wel in het zicht en dat geeft wat bekijks. Het was leuk om voorbijgangers te spreken over het werk. Dat stukje communicatie met mensen blijf ik een mooie kant van dit vak vinden.
Klaslokalen opknappen in de warmte
In de derde week was ik met drie andere collega’s aan de slag op een basisschool om twee klaslokalen op te knappen. Daar heb ik ook vooral sauswerk gedaan, gecombineerd met wat kit- en plamuurwerk.
Het was fijn om zo nog meer meters te maken met sauzen en de slag in de armen te krijgen. In de praktijk leer je dan pas echt goed hoe belangrijk het is om ‘nat in nat’ te werken om strepen te voorkomen. Ook heb ik geleerd hoe je een strakke lijn in de hoek van twee muren maakt als je twee kleuren verf gebruikt, met behulp van tape en een randje kit. Dat werkte erg goed. Het was verder wel flink aanpoten door de hitte, want het was de hele week zo’n 30 graden.
Eerste meters met behangen
Naast al dat sauswerk heb ik die week nóg iets nieuws meegepakt: behangen! Samen met mijn leermeester heb ik mogen helpen met het behangen van een vrij lastige muur. Dit is weer een totaal andere kant van ons werk. Het was best even puzzelen, maar wel echt ontzettend leuk om zo weer wat nieuwe technieken uit de praktijk mee te krijgen.
Stoeien met de watergedragen verf
Deze week (week 4) waren we nog steeds bezig op de school en was ik vooral houten kozijnen aan het aflakken. Dat bleek best lastig. We werken binnen met watergedragen verf en dat smeert echt compleet anders dan de synthetische verf die ik hiervoor gebruikte. Ik had het sinds de vakschool niet meer gedaan.
Tijdens het kwasten vond ik de verf er vaak glazig en streperig uitzien. Je bent dan snel geneigd om het er dikker in te strijken, wat juist weer voor zakkers zorgt. Omdat de kozijnen ook nog veel kleine raampjes hadden, was het flink priegelwerk. Ik was daar alleen maar aan het besnijden en moest soms ook stukken ondersteboven doen. Dat lukte niet overal even strak en daar baalde ik soms wel van.
Hoewel ik tijdens het schilderen dan ook lastig aan de verf kon wennen, bleek het werk de volgende dag gelukkig wel voornamelijk goed te zijn opgedroogd. De strepen trekken toch nog aardig dicht. Toch is het lakken met watergedragen verf duidelijk nog echt een onderdeel dat ik me meer eigen moet gaan maken.
Nieuwe klus in het bos en de flow kwijt
De laatste twee dagen van deze week zijn we begonnen aan een nieuwe klus. We zitten in een verbouwd bijgebouw middenin het bos. Dat is te merken ook, want we hebben vrijwel geen bereik met de telefoon! Hier ben ik o.a. bezig geweest met het gronden van binnenkozijnen en een deur, plus het nodige schuurwerk en wat kleine reparaties. Mijn collega was ondertussen druk bezig met een deel van de ruimte sauzen, balken schilderen en het aanpakken van een groot kozijn.
En we hebben daarnaast nog veel meer te doen op deze klus: er moeten nog meerdere wanden en een plafond gesausd worden, en we gaan ook een gehele keuken schilderen. Vooral dat laatste wordt nog een flink karwei, want de keuken is al helemaal ingericht. Dat betekent dus eerst flink afplakken en afdekken!
En dan moet ik gewoon eerlijk zijn. Ondanks dit mooie vooruitzicht zat ik er vrijdag niet helemaal lekker in. Omdat er nog het nodige afgemaakt moest worden door andere bouwvakkers, liepen we elkaar best wel in de weg. Precies op de plekken waar ik bezig was, moesten anderen er ook bij. Daarnaast was een deel al in gebruik door het personeel. Ik kon niet lekker doorwerken, moest steeds ruimte maken en kwam gewoon niet in een fijne flow.
Daar kwam bovenop dat ik nog steeds worstelde met de kwasten voor de watergedragen verf. Het was nu alleen maar gronden en het hoefde nog niet superstrak, maar ik vind het prettig om ook dan netjes te werken zodat ik oefen op een vaste hand. Een nieuw penseel stond nu al helemaal niet meer mooi in model. Als je dan een mooi lijntje wil trekken of een hoekje wil aantippen, gaat dat bepaald niet mooi. Al die dingen bij elkaar begonnen me te frustreren. Ik heb tijdens mijn stage hiervoor natuurlijk alleen maar buiten met synthetische verf gewerkt, dus dit is echt een flinke omschakeling. Misschien moet ik gewoon nog even wennen aan deze totaal andere manier van werken, maar weer eens een buitenklusje zou momenteel niet verkeerd zijn!
