Sinds ik op 16 maart ben begonnen aan de vakschool van Faber, merk ik pas echt dat schilderen een fysiek vak is. Na jarenlang op een bureaustoel in de ICT en handhaving te hebben gezeten, moet mijn lichaam behoorlijk wennen aan het vele staan, bukken en boven je macht werken. De zeurende onderrug en schouders horen er in het begin blijkbaar een beetje bij, maar ik ben wel gaan kijken hoe ik mijn lijf een handje kan helpen bij het herstel.
Op mijn 44e herstel ik toch net even anders dan de jongere gasten op de vakschool, dus ik heb een eigen ‘onderhoudspakketje’ samengesteld. Hieronder zet ik op een rijtje wat voor mij goed werkt.
Mijn dagelijkse ondersteuning
Ik gebruik een aantal supplementen om mijn energieniveau en spierherstel te ondersteunen. Voor mij voelt dit als een goede basis:
- Elektrolyten (Xtend): Elke dag neem ik een flesje mee naar de vakschool. Gewoon kraanwater met een schepje elektrolytenpoeder. Het helpt me om gehydrateerd te blijven en voorkomt dat ik aan het eind van de dag helemaal ‘leeg’ ben.
- Magnesium: Dit is voor mij echt een must tegen de spierpijn en voor het ontspannen van mijn spieren na een lange dag. Dit werd ook sterk aangeraden door de docent.
- Vitamine D: Onmisbaar voor mijn energieniveau en voor het behoud van sterke botten en soepele spieren.
- Vitamine C: Voor de algehele weerstand, zeker nu ik veel meer buiten aan het werk ben.
- Maca: Dit gebruik ik voor wat extra energie en balans in mijn hormoonhuishouding.
Hulpmiddelen voor de rug en spieren
Naast wat ik slik en drink, heb ik een paar andere dingen die de scherpe randjes van de pijn eraf halen:
- Voltaren Emulgel: Als mijn onderrug echt opspeelt, smeer ik er wat Voltaren Emulgel op. Het helpt mij om de pijn wat te verminderen zodat de klachten sneller afnemen.
- Warmtecompres: Heerlijk na een koude dag of als mijn spieren erg stijf zijn. De warmte zorgt ervoor dat de doorbloeding op gang komt en de boel weer wat losser wordt. Dit werkte echt goed toen ik in week 2 aan het eind van de week flink last had van mijn onderrug.
- Massages: Af en toe een goede massage is voor mij geen luxe, maar noodzaak om de knopen uit mijn schouders en rug te laten halen. Meestal doe ik dit om de 6 tot 8 weken. Als het nodig is een keertje extra tussendoor.
Zoektocht naar de juiste greep
Iets waar ik nog wel mee stoei, is de manier waarop ik mijn kwast vasthoud. Nu doe ik dat nog een beetje zoals een pen. Dat voelt veilig voor de controle, maar de steel leunt dan de hele dag op mijn middelvinger. Aan het eind van de dag doet die vinger echt pijn; het wordt een beetje dik en er ontstaat al eeltvorming.
Op de vakschool had ik ook regelmatig kramp in mijn hand bij het werken met de kwast en roller. Waarschijnlijk houd ik de boel nog veel te krampachtig vast omdat ik zo gefocust ben op het resultaat. Dat is echt een leerpuntje voor de komende tijd: leren hoe ik mijn gereedschap ontspannen kan vasthouden zonder in te leveren op strak werk.
Luisteren naar je lijf
Uiteindelijk is het belangrijkste natuurlijk dat ik leer hoe ik mijn werkdag indeel. Goed staan, op tijd even rekken en strekken, en niet over je grenzen gaan. Ik ben er nog lang niet, maar deze hulpmiddelen maken de overstap van kantoor naar de kwast een stuk aangenamer!
Wat ik ook merkte op de vakschool, is dat er tijdens de theorie en praktijk veel aandacht was voor werkhouding. De docent hamerde daar ook echt op, en terecht.
Zo kregen we bijvoorbeeld tips zoals:
- bij het schuren niet gaan drukken. Dat maakt het alleen maar zwaarder en is vaak helemaal niet nodig;
- bij het rollen van een deur door je knieën gaan als je onderaan werkt, en je rug recht houden (een beetje een squat dus).
Klinkt simpel, maar als je er eenmaal op let, scheelt het echt in belasting voor je lichaam.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Als je eenmaal bezig bent, vergeet je dit soort dingen wel snel.
Went het lichaam toch sneller dan gedacht?
Wat me deze week ook opviel tijdens mijn stage, is dat het schuren inmiddels een stuk beter voelt.
In de eerste week op stage heb ik best wat geschuurd, zowel machinaal als met de hand. Niet zo heftig als volledig kaalschuren op de vakschool, maar toch genoeg om het te merken. En eerlijk gezegd had ik verwacht dat ik daar wel weer last van zou krijgen in mijn schouders. Maar dat viel dus mee.
Sterker nog: ik had er eigenlijk nauwelijks last van. Dat was voor mij wel een bevestiging dat je lichaam blijkbaar echt moet wennen aan bepaalde bewegingen. In het begin voelt alles zwaar en onnatuurlijk, maar na verloop van tijd lijkt je lijf zich toch aan te passen.
Dat geeft ook wel vertrouwen. Dat die pijntjes van het begin er misschien gewoon bij horen en dat het met de tijd beter wordt.
Herken jij je hierin?
Ik ben heel benieuwd hoe andere schilders dit hebben ervaren. Heb jij nog goede tips voor mij, of een wondermiddel dat ik echt nog moet proberen? Neem dan zeker contact met me op of laat het me weten via social media. Ik hoor het graag!
Even een belangrijke opmerking (disclaimer):
Bovenstaande tips zijn puur gebaseerd op mijn eigen persoonlijke ervaringen als beginnende schilder. Ik ben geen medisch deskundige of expert op het gebied van supplementen of sportvoeding. Wat voor mij werkt, hoeft niet voor iedereen te werken. Heb je zelf last van aanhoudende klachten of heb je vragen over het gebruik van supplementen of medicijnen? Neem dan altijd contact op met je eigen huisarts voor professioneel advies.
